image

SANNE VAN ’T ERVE,
GEMEENTE RAALTE
LEGT HAAR OOR
TE LUISTER

‘JE MOET OPRECHT NIEUWSGIERIG ZIJN’

Hoe vind je het om hier te wonen, waar maak je je zorgen over, wat zie je als kans voor de toekomst, wat is je favoriete plek en om welke plek maak je je zorgen? Vijf open vragen die ruim 1100 inwoners van Raalte in het kader van het project Luistervinken hebben beantwoord. ‘Net als alle gemeenten zijn ook wij aan de slag gegaan met onze Omgevingsvisie’, vertelt communicatieadviseur Sanne van ’t Erve. ‘De mening van Raaltenaren vinden wij daarbij heel belangrijk. Uiteindelijk zijn zij degenen die hier wonen, leven en ondernemen.’

Met het project kreeg Van ’t Erve volop de ruimte om daarmee aan de slag te gaan. ‘In totaal hebben we zo’n twintig mensen opgeleid tot luistervink’, legt ze uit. ‘Collega’s, actieve inwoners maar ook mensen die het leuk vonden om eens met plaatsgenoten in gesprek te gaan.’ Want dat is wat de luistervinken doen; hun oor te luister leggen en horen wat er leeft bij de inwoners. Dat blijkt overigens lang niet altijd even makkelijk, heeft Van ’t Erve, zelf ook luistervink, aan den lijve ondervonden. ‘Als ambtenaar wil je het graag goed doen en ben je geneigd uit te leggen en te verklaren. Maar dat moet je juist niet doen. Je moet durven luisteren en oprecht nieuwsgierig zijn naar wat mensen vinden. Want ze willen het maar al te graag kwijt, viel ons op.’

Het beeld was overigens behoorlijk eenduidig. Van ’t Erve: ‘Zo wordt de groene omgeving door veel mensen gewaardeerd. De eigen woonomgeving houdt ook veel mensen bezig. Scholieren zijn vooral bezorgd over duurzaamheid. Alle conclusies zijn uitgebreid onder de loep genomen en verdeeld in drie kernopgaven waarmee we aan de slag gaan: de toekomst van het buitengebied, de toekomst van bestaande wijken en de kansen van de gemeente in de regio.’

Tekst en beeld: Sanne van der Most

image

TOM ULEMAN EN
GERT JAN TIMMERMAN
,
GEMEENTE ZAANSTAD
BOUWDEN EEN
NIEUWE APP VOOR
HET SOCIAAL DOMEIN

‘MET ACHT MENSEN MINDER KUNNEN WE NU HETZELFDE WERK DOEN’

‘Over het algemeen maken gemeenten natuurlijk gebruik van dezelfde administratie-applicaties’, zegt Tom Uleman, informatiemanager maatschappelijke ontwikkeling in de gemeente Zaanstad. ‘Maar echt tevreden waren we er niet mee. Het werkte niet altijd efficiënt en het leverde ook niet altijd op wat onze inwoners nodig hadden. Dat kon anders, dachten wij.’ Dus is Uleman samen met informatie-architect Gert Jan Timmerman eigen applicaties gaan bouwen op een innovatief platform voor de administratie van de Jeugdhulp en de Wmo. ‘En dat is heel goed gelukt’, zegt hij trots. ‘We draaien nu respectievelijk anderhalf en een half jaar. De administratie is een stuk efficiënter en in onze wijk- en jeugdteams kunnen ze nu veel makkelijker de zorg die nodig is bestellen.’

In een notendop is dat waar 4GEM, zoals de nieuwe applicatie is genoemd, om draait. ‘Wmo 4GEM, Jeugd 4GEM en straks ook Fundering 4GEM, want we zijn al aan het doorontwikkelen op andere terreinen’, legt Timmerman uit. ‘Die laatste applicatie is gericht op de administratie rond het verzakken van woningen. We noemen het overigens bewust 4GEM en niet 4Zaanstad, zodat ook andere gemeente er – gratis – gebruik van kunnen maken.’

Uiteraard veroorzaakte de nieuwe manier van werken een enorme verandering op de werkvloer. ‘Met acht mensen minder kunnen we nu hetzelfde werk doen. Dat scheelt enorm in de kosten – 2,5 miljoen euro in vier jaar tijd – dus dat is een groot voordeel. Gelukkig is iedereen op een natuurlijke manier vertrokken.’ Het opzetten van de nieuwe applicatie verliep snel en soepel. ‘Juist doordat we er met z’n tweeën bovenop zaten en niet met een heel team van mensen die overal wat van moesten vinden’, zegt Uleman. ‘Dat maakte dat we echt aan de slag konden en snel konden schakelen. Natuurlijk vergt dat ook heel wat lef van een gemeente. Maar ze durfden het aan en juist dat maakt ons werk leuk en uitdagend.’

Tekst en beeld: Sanne van der Most

image

JEROEN OOSTHOF,
GEMEENTE ZWOLLE
LEGDE EEN FIETSPAD
VAN GERECYCLED
PLASTIC AAN

‘SOMS MOET JE GEWOON ERGENS IN STAPPEN’

Dertig meter fietspad aan de Deventerstraatweg in Zwolle is iets roder dan de rest. Als je eroverheen fietst, merk je er niks van. Stamp je er flink op, dan klinkt het wat holler. Precies een jaar ligt het fietspad er nu, midden in het centrum. ‘Dat holle geluid komt door de bak die eronder hangt om het regenwater op te vangen en te bergen’, zegt Jeroen Oosthof, strategisch adviseur fysiek domein én drijvende kracht achter het duurzame fietspad.

‘Mét een aantal marktpartijen’, vult hij aan. ‘Dat is het unieke van dit concept. Bedrijven ontwikkelen allerlei toepassingen die vanuit een laboratoriumopstelling in de praktijk moeten worden getoetst. Pas daarna kunnen ze op grote schaal produceren.’ Dit soort experimenten in de openbare ruimte zijn dus cruciaal. ‘Als gemeente kunnen wij ze daarbij helpen’, zegt Oosthof. ‘Natuurlijk kun je koudwatervrees hebben, maar soms moet je gewoon ergens in stappen en de samenwerking aan gaan. In dit geval met de regionale buizenfabrikant Wavin, wegenbouwer KWS en de provincie.’

‘De gemeente heeft er zeker ook iets aan’, vervolgt Oosthof. ‘We hebben een enorme opgave rond duurzaamheid en dit is een goede stap in die richting. Een mooie showcase ook om aan iedereen te laten zien dat we serieus zijn. Net als onze fiets van gerecycled plastic overigens.’

Het resultaat: een dertig meter lang fietspad waarin ongeveer net zo veel bekertjes zitten als er op het 5 mei-festival doorheen gaan. Een enorme berg dus, waar anders niets mee wordt gedaan. ‘In Nederland wordt het meeste plastic nog gewoon verbrand en niet gerecycled’, legt Oosthof uit. ‘Dat is natuurlijk eeuwig zonde.’

Tekst en beeld: Sanne van der Most

image

JOLANDE BLOK,
GEMEENTE ERMELO

DRINKT KOFFIE,
VERBINDT EN
BEMIDDELT

‘IK ZEG WAAR HET OP STAAT, MET EEN FLINK DOSIS HUMOR’

Het Ermelose Strand Horst is een vijf kilometer langgerekt recreatiegebied langs de Veluwse randmeren. ‘Een prachtig mooi gebied’, zegt programmamanager Jolande Blok. ‘Met verschillende goede ondernemers, ruimte voor recreatie en bijzondere natuur.’ Een gebied, kortom, waar een heleboel belangen dwars door elkaar lopen. ‘Restaurantjes waar je snel een hamburger of een pizza haalt, willen uitbreiden’, legt Blok uit. ‘Ze lopen tegen verkeerssituaties aan, het is op een klein oppervlakte vrij druk.’

Aan de andere kant van het strand zit een internationaal bekende kitesurfzone. ‘Ook daar zijn allerlei plannen’, zegt Blok. ‘Strandlodges bouwen bijvoorbeeld en nog aantrekkelijker worden voor het surfend publiek. Als je het sommige inwoners van Ermelo vraagt, zullen ze zeggen: vroeger was hier alleen maar strand en natuur. Dat is ook zo, maar zoals vroeger zal het nooit meer worden en dat geeft ook niet.’ Dan zijn er nog de mensen van de natuurvereniging die het gebied juist zo rustig en natuurlijk mogelijk willen houden.

Er spelen niet alleen allerlei belangen, de behoefte van mensen verandert in de loopt der tijd ook. Blok: ‘Dan kun je als gemeente zeggen: we maken een nieuwe bestemmingsplan en daarmee zijn we klaar. Maar als we ons werk écht goed willen doen, moeten we proberen alle belangen zo goed mogelijk te verenigen.’ En dat is precies wat Blok doet. Een behoorlijk taaie klus maar ook uitdagend, vindt ze. ‘Door heel veel kopjes koffie te drinken en uitgebreid naar iedereen te luisteren, breng ik mensen bij elkaar. Dat betekent soms geven en soms nemen. Ik ben heel direct en open en ik zeg waar het op staat. Met een flinke dosis humor, dat wel. Daar moeten mensen soms even aan wennen. Gelukkig krijg ik van de gemeente Ermelo alle ruimte.’


Tekst en beeld: Sanne van der Most